Krien en Fissie terug in Nieuw-Zeeland

Vandaag een dagje de toerist uitgehangen in Christchurch. Ze zijn nog volop aan het restaureren en bouwen om te herstellen van de aardbeving(en), wat een vreemd zicht oplevert door alle lege plekken tussen de gebouwen die er wel (nog) staan. Wat gekuierd en dingetjes gekocht, door het park gewandeld en iets gegeten en gedronken. Dagje relaxen doet deugd. (Alleen pijnlijk dat het onze laatste dag is...)

Gisterenavond bepakt en bezakt ingecheckt voor een tweedaagse wandeltocht op Banks Peninsula (het schiereiland bij Christchurch).  Wat een spannend avontuur, dachten wij. En niets bleek minder waar. Prachtige wandelingen met ferme uitzichten overal waar we konden kijken. Onderweg ook veel zeehonden en enkele hector dolfijnen gespot! Serieus geklommen en gedaald ook, maar de beloning bovenaan was het telkens waard. Onderweg ook af en toe een goed verscholen shelter of een eenzame "loo". Overnachten deden we in hutjes (en de eerste nacht zelfs in een heuse stargazer ). Hier en daar was de tijd blijven stilstaan.  Twee dagen zonder gsm-bereik, zonder internet, gewoon "zijn". We zijn nu - terug in Akaroa, ons vertrekpunt - moe maar zeker voldaan. Het deed deze avond wel deugd om terug in de bewoonde wereld, in Akaroa, een terrasje te doen, te kuieren aan de zee en - op aanraden van een local - lekkere fish ...

Wat een mooie dag, dachten we bij het ontwaken... Het afscheid van onze gastheer en -vrouw (Mike & Karen) viel ons zwaar. Ze hebben ons goed in de watten gelegd.  Op naar de Washpen Falls Walk. Opnieuw een mooie wandeling: watervalletjes en veel groen, afgewisseld met weides en kloven, mooie bloemetjes en af en toe een Christmas Tree.

En daar is de zon weer!  Vandaag een tochtje naar de top van Peak Hill, waar we in alle rust (alsof we alleen op de wereld waren) van het vers gemaakte brood aten, dat onze gastvrouw had meegegeven.  Met uitzichten die zeker weer ferm de moeite waren. Zicht op de Rakaiavallei met gelijknamige rivier, zicht op de besneeuwde bergtoppen en zicht op het prachtige Lake Coleridge. Inclusief schaapjes, awesome!

's Ochtends hebben we afscheid moeten nemen van Mount Cook (in volle glorie) en zijn entourage... Langs Lake Pukaki - onderweg naar onze stek voor de komende twee nachten - zagen we de bui(en) al hangen. Onderweg kwamen we regen en zon (Lake Tekapo) en regen en zon en nog meer regen gezien.  We werden hier hartelijk ontvangen met a cuppa tea en home made banana cake. We hebben gezellig zitten keuvelen en puzzelen.  Niet nog meer spectaculaire foto's dus, maar jullie krijgen een leuk filmpje te zien. Ze kwamen ons vrolijk tegemoet gehuppeld tijdens onze korte avondwandeling (1 km tot aan de brievenbus + 1 km tot bij de buren - en terug). 

Kerstdag vandaag, maar eigenlijk met ons hoofd in de wolken. Letterlijk dan.  Deze ochtend naar Tasman Glacier, prachtig zicht op de gletsjer (die jammer genoeg elk jaar sneller terug trekt) en de rivier. Daarna een uurtje heen en terug naar Kea Point, met uitzicht op de Mueller Glacier.  Het begon een beetje bewolkt te worden, maar de wolken waren wel prachtig. We waren nét op tijd terug aan de auto, want het begon te druppelen. We zaten deze namiddag dus letterlijk met ons hoofd in de wolken: véél regen gehad. Dat kon de grond hier wel gebruiken (en wij een rustige namiddag ook).

Op naar Fiens favoriete berg: Mount Cook. Weer enkele uurtjes gereden en onderweg zagen we de eerste voortekenen van al dat moois, langs lake Pukaki. Tijdens de Hooker Valley Track, konden we weer niets anders dan denken: amazing! De rivier vervoert je reinste gletsjerwater, vandaar de bleke kleur. Oh en mocht je je afvragen of we hier helemaal alleen zijn... Dit is een picknickplaats die er 5 jaar geleden nog niet was. Alles wordt toeristischer, wel jammer. Maar we klagen niet, we genoten nog wat verder. En we zouden beginnen wennen aan picknicken bij zo'n uitzicht... Kerstavond hebben we gevierd met een etentje in The Old Mountaineers Cafe. Dat het smaakte.

Vandaag hebben we een "klein" klimmetje in de benen. We klommen van iets boven Lake Wanaka (300 m) naar Isthmus Peak (1385 m), maar de beloning bovenaan mocht er zeker zijn! We hebben veel foto's gemaakt, dat is altijd een teken dat het zeker de moeite was.  En net als je denkt, waw dit is amazing, komt er nog een beter zicht om het hoekje loeren. En dan picknick met dit uitzicht... Hemels. Vanavond ook een filmpje meegepikt in cinema Paradiso in Wanaka en gesnoept van hun heerlijke world famous home baked cookies, waarvan de geur je al tegemoet komt net voor de pauze...